Sekai de ichiban kimi no koto ga daisuki

(I really love you the most in the world)

 รักยิ่งสิ่งใดในโลก
 
จากเรื่อง: Axis Powers Hetalia
Pairing: JapanxThailand

Rate: NC-17

คำเตือน: เยาวชนควรนั่งให้ห่างจากจอเพื่อถนอมสายตา และโปรดเตรียมกระดาษทิชชู่เพื่อซับเลือด เนื้อหาควรใช้วิจารณญาณในการเสพเพราะ Y แท้ ๆ

.

.

.               

เมื่อได้ข่าวปัญหาอุทกภัยลุกลามไปในหลายจังหวัดของไทย ญี่ปุ่นหรือฮอนดะ คิคุลุยน้ำเข้าไปหาไทยแล้วก็พบชายหนุ่มอยู่ในสภาพตื่นตระหนก จึงชวนไทยมาพักที่บ้านเขาเป็นการชั่วคราวก่อนจนกว่าจะหายตกใจ 

 

หลังจากพากลับมาบ้านของเขาและให้อาบน้ำร้อนจนสบายตัวพร้อมกับให้ยืมกิโมโนใส่แล้ว คิคุก็พยายามปลอบโยนอย่างใจเย็น เพราะเขาเคยชินกับภัยธรรมชาติหนัก ๆ เป็นอย่างดี แต่ท่าทางเหมือนไทยจะยังตกใจไม่หาย ดูเหมือนร่างกายที่ต้องแช่น้ำนาน ๆ จะทำให้ชายหนุ่มอ่อนแอบอบบางลงทั้งร่างกายและจิตใจ

 

หยาดน้ำตาไหลลงอาบสองแก้มของชายหนุ่มไม่หยุดราวกับไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย คิคุรู้สึกปวดใจที่ต้องเห็นคนที่เขารักและห่วงใยกว่าใครในโลกบอบช้ำเช่นนี้ เขาจึงประคองไทยไปที่เตียงนอน หวังใจว่าเขาคงจะปลอบให้ไทยสบายใจขึ้นได้ก่อนนอนพัก

 

ไทยที่นั่งลงบนเตียงกอดคิคุแน่น เขาเศร้าที่คนของเขาล้มตาย เดือดร้อน พลัดพราก หลายส่วนของเขาจมอยู่ใต้สายน้ำ เศรษฐกิจระส่ำระสาย ข้าวของขาดแคลน ปัญหาเหล่านั้นมากมายจนเขารู้สึกอ่อนแอไปหมดทั้งกายและใจ อเมริกาหรือจีนก็ไม่ช่วยทำให้เขาอุ่นใจได้ ไม่เหมือนกับในตอนนี้ที่เขามีญี่ปุ่นคอยอยู่ข้าง ๆ

 

"ไทยซังครับ"

 

"ทำไมผมถึงไม่สามารถจัดการทุกอย่างได้อย่างสุขุมเรียบร้อยแบบคุณคิคุตอนเจอสึนามินะ ทั้ง ๆ ที่ปัญหาน้ำท่วมของผมเทียบสึนามิของคุณไม่ได้แท้ ๆ แต่ผมก็ตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูกเลย" ชายหนุ่มสวมแว่นพูดด้วยเสียงสั่นเทาพลางกอดอีกฝ่ายแน่นขึ้น

 

คิคุเริ่มรู้สึกอึดอัด เลือดในกายร้อนผ่าวขึ้นมาถึงใบหน้า เขาไม่ได้ใกล้ชิดคนอื่นมากขนาดนี้มานานมากจนจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ  ไทยซังทำไมถึงกล้าเข้าใกล้เขาแบบนี้นะ ลืมไปแล้วหรือไงว่าสมัยสงครามโลกครั้งที่สองเขาทำอะไรกับไทยไว้บ้าง

 

ความทรงจำเลวร้ายและความรู้สึกผิดในเรื่องนั้นทำให้หัวใจของคิคุสั่นไหว จังหวะนั้นเองเสียงหัวใจเต้นก็ดังก้องไปทั้งหัวจนปวดร้าวสั่นสะเทือนไปหมด

 

เป็นสัญญาณว่า “เจ้านั่น” กำลังจะออกมา

 

บ้าจริง ทำไมต้องเป็นตอนนี้ ถ้าเจ้านั่นเจอไทยซังตอนนี้ล่ะก็!

 

อาการปวดหัวทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนคิคุแทบครองสติไม่อยู่อีกต่อไป เขากัดฟันพูดเตือนด้วยพลังเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่

 

“ไทยซัง หนี...”

 

คำพูดขาดหายไปก่อนที่ไทยจะทันได้เอะใจว่าเพื่อนเอเชียของเขาพูดอะไรบางอย่าง “คุณคิคุ?”

 

ทว่าคิคุผู้แสนอ่อนโยนสุขุมคนนั้นกลับยิ้มร้ายด้วยดวงตาดำมืดเย็นเยือกแล้วเชยคางเขาขึ้นจูบ

 

ไทยนิ่งงันไปด้วยความตกตะลึงจนกระทั่งมือของญี่ปุ่นเลื่อนจากแผ่นหลังของเขาลงไปลูบที่ก้น หรือว่านี่คือ...!?

 

"ฮอนดะ!" ไทยอุทานด้วยความตกใจเมื่อเห็นว่าญี่ปุ่นผู้มีสองบุคลิกเปลี่ยนเป็นอีกคนที่เขากลัวไปแล้ว

 

"แหม ๆ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ แถมยังอยู่ในสภาพที่แสนเย้ายวนเอาเสียเหลือเกินอีกด้วย แบบนี้สงสัยคืนนี้คุณคงไม่ได้พักแน่ ๆ เลยครับ" ญี่ปุ่นอีกบุคลิกหนึ่งหรือฮอนดะพูดด้วยรอยยิ้มเย็นจนไทยเสียวสันหลังวาบ พยายามจะถอยห่างแต่กลับถูกฮอนดะที่ตัวเล็กกว่าผลักหงายล้มลงบนเตียงจนยิ่งยากจะปัดป้อง

 

ฮอนดะคือบุคลิกด้านมืดของญี่ปุ่น เป็นด้านตรงข้ามกับคิคุที่เป็นด้านสว่าง ฮอนดะเป็นพวกกระหายสงคราม การฆ่าฟัน ความรุนแรง และชอบเอาชนะ เป็นตัวตนที่ปรากฏออกมาในช่วงที่ญี่ปุ่นมีสงครามเสมอ และนั่นก็รวมถึงสงครามโลกครั้งที่สองที่ญี่ปุ่นดึงไทยเข้าไปร่วมด้วย!

 

ไทยพยายามขัดขืน แม้จะอ่อนแอเพราะพิษน้ำท่วมแต่ก็ไม่คิดจะยอมแพ้ง่าย ๆ  ฮอนดะเลยดึงสายโอบิรัดกิโมโนของตนออกมา รั้งข้อมือของไทยสองข้างขึ้นเหนือศีรษะแล้วดึงขึ้นไปมัดเข้ากับหัวเตียงด้านหลังจนไม่อาจดิ้นรนต่อไปได้ ต้นแขนที่ถูกรั้งขึ้นสูงจากการถูกมัดทำให้แขนเสื้อทั้งสองข้างลงไปกองที่หัวไหล่เผยให้เห็นท้องแขนขาวไปจนถึงรักแร้ยิ่งทำให้ภาพของชายหนุ่มเหมือนอาหารรสเด็ดที่ถูกตักเสริฟใส่จานพร้อมให้เขากลืนกินทั้งตัวแล้ว

 

ชายหนุ่มผู้ถูกมัดในท่านั่งพยายามหันหลังไปมองสิ่งที่พันธนาการเขาไว้แต่ก็มองเห็นได้เพียงแขนจนถึงข้อศอกของตนเท่านั้น "ขี้โกงนี่นา!" ไทยร้องอุทธรณ์ หากแต่ญี่ปุ่นภาคมืดไม่ฟังเลยแม้แต่น้อย

 

"ไม่เคยได้ยินสำนวนที่ว่า All is fair in love and war ในความรักและสงครามไม่มีอะไรไม่ยุติธรรมหรอก หรือครับ" ฮอนดะยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนก้มลงมอบจูบลึกซึ้งให้อย่างหนักหน่วงเช่นที่เขาอยากจะทำมานานแสนนาน จนไทยตาพร่าเมื่อเริ่มรู้สึกขาดอากาศหายใจ

 

ฮอนดะถอนริมฝีปากออกครู่หนึ่ง เพื่อให้ไทยได้หายใจ ก่อนเผยรอยยิ้มร้าย "หมายความว่าผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้คุณมาเป็นของผมยังไงล่ะครับ"

 

ไทยรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนที่ฮอนดะจะก้มลงรุกรานซอกคอด้วยสัมผัสร้อนของปลายลิ้นและริมฝีปากชื้นที่ทำให้ผิวกายสั่นสะท้านไปทุกองคาพยพ

 

"อา... หยุด หยุดเถอะครับ!" ไทยร้องห้ามด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ด้วยสังหรณ์ว่าตนจะไม่สามารถหยุดการกระทำของฮอนดะได้อีกต่อไปแล้ว “ขอร้อง...”

 

"เห็นคุณสั่นกลัวเหมือนลูกนกแบบนี้ ยิ่งรู้สึกว่าคุณนี่น่ารักจริง ๆ” ฮอนดะก้มลงเลียหางตาที่เริ่มมีน้ำตาปริ่มออกมา “ผมน่ะ เฝ้ารอวันนี้มาถึงหกร้อยปีแล้วนะครับ ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นตอนนี้ก็ไม่อาจหยุดผมได้อีกแล้ว ยอมเป็นของผมแต่โดยดีเถอะ"

 

ฮอนดะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของไทยด้วยสีหน้าที่บอกว่าเอาจริงทุกคำพูดจนไทยหน้าซีด ก่อนก้มลงจูบอีกรอบ ลิ้นร้อนเลียชิมรสริมฝีปากอีกฝ่ายก่อนสอดเข้าไปลิ้มรสภายในจนถ้วนทั่ว ทำให้อารมณ์ของฝ่ายที่ถูกรุกรานซึ่งกำลังหวั่นไหวด้วยความตื่นกลัวพลันกระเจิดกระเจิงจนไม่อาจรวบรวมสติได้อีกต่อไป

 

“คุณ...ฮอนดะ” ไทยเริ่มหอบเมื่อถูกขโมยลมหายใจไปหมดจากลิ้นสำรวจของฮอนดะ ซึ่งเจ้าตัวยิ้มอย่างพึงใจยามเชยคางชายหนุ่มในกำมือขึ้นมอง ฮอนดะไล่พรมจูบทั่วใบหน้าก่อนเลียใบหูและขบเบา ๆ “อา...!”  ไทยพยายามหันหน้าหลบ แต่กลับเป็นการเผยซอกคอให้ฮอนดะจู่โจมแทน ลิ้นร้อนทิ้งรอยชื้นไว้จนร่างกายสั่นสะท้านจากสัมผัส ขณะที่สองมือเลื่อนจากแผ่นหลังลงไปที่แก้มก้นแล้วบีบอย่างสนุกมือ “อ๊ะ!”

 

ฮอนดะฉวยโอกาสที่ไทยตกใจสอดลิ้นเข้าไปในปากอีกคำรบ เพียงปลายลิ้นของเขาสัมผัสเพดานปากของไทย ชายหนุ่มก็สิ้นเรี่ยวแรงจะควบคุมร่างกาย สองมือของฮอนดะยกสะโพกชายหนุ่มเข้าหาเพื่อให้ร่างกายแนบชิดกัน มีเพียงชุดกิโมโนบาง ๆ ที่ขวางกั้น เขาอยากให้ไทยรู้ว่าจะต้องเจออะไรต่อไป เพราะเขาไม่มีทางหยุดจนกว่าจะได้กลืนกินคน ๆ นี้จนหมด ต่อให้ใครมาขวางเขาก็จะฆ่ามันให้หมด

 

มีหลายสิ่งที่เขากระหาย ทั้งสงคราม เลือด ความรุนแรง สิ่งเหล่านั้นทำให้เขาสงบนิ่งดุจหินผายามเป็นคิคุ แต่สิ่งที่เขากระหายอยากที่สุดเหนือสิ่งอื่นใดก็คือชายหนุ่มในกำมือเขาตอนนี้ คนที่เขากำลังจูบด้วยความปรารถนาทั้งหมดที่มี ผู้ที่เขากำลังลูบไล้ไปทั่วร่างจนหอบครางเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยร่างกายที่สั่นสะท้าน

 

"อึก...อืม...อา...อือ..." เสียงครางดังตามจังหวะอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า มือที่ถูกมัดบิดเร่าด้วยความต้องการจะสัมผัสอีกฝ่ายบ้างโดยไม่รู้ตัว ร่างกายจึงแสดงออกด้วยการเบียดชิดเสียดสีไปมาด้วยโหยหาสัมผัสอย่างแรงกล้า ต้นขาสองข้างที่เป็นอิสระดิ้นรนไปมาราวต้องการจะเกี่ยวกระหวัดร่างเล็กกว่าของคนข้างบนไว้ให้แน่นเข้า จนชายผ้าเลิกขึ้นสูงเผยให้เห็นขาขาวน่ามองน่าสัมผัส

 

ฮอนดะถอนริมฝีปากแล้วมองใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาเหม่อลอยชวนฝันของไทย หนุ่มญี่ปุ่นเลียหยาดน้ำใสที่ไหลออกจากมุมปากของอีกคนด้วยอารมณ์กระหยิ่มยิ้มย่องที่สามารถทำให้ไทยมีอารมณ์ร่วมไปด้วยถึงเพียงนี้ 

 

“คุณน่ะ ชอบทำเหมือนรังเกียจเรื่องบนเตียง ทั้งที่ก็เคลิบเคลิ้มไปมากขนาดนี้แท้ ๆ” ฮอนดะแกล้งยั่วจนไทยหันหน้าที่แดงก่ำหนีด้วยความฉุน ชายหนุ่มอาทิตย์อุทัยก้มลงตามไปจูบต่อ หากแต่หนนี้มือสองข้างของเขาเลื่อนลงมา แล้วสอดเข้าไปในกิโมโน ไล่จากยอดอกลงไปใต้ท้องน้อย

 

"อื้อ!" ลมหายใจของไทยสะดุดและฮอนดะก็ยิ่งแนบริมฝีปากแน่นขึ้น ขณะที่รูดนิ้วตามแนวแผ่นหลังลงไปจนสุดทำให้ไทยยิ่งสั่นสะท้านจนเนื้อตัวบิดเร่า ร่างกายทั้งสองเสียดสีกันยิ่งเพิ่มอุณหภูมิในห้องขึ้นไปอีก

 

ฮอนดะรู้สึกถึงเลือดในกายที่ร้อนผ่าวต่อการตอบสนองนั้น เขาถอนริมฝีปากออกแล้วเป่าลมหายใจอุ่นเข้าใส่หูของไทยพลางกระซิบว่า "เป็นเด็กดีแบบนี้สิ แล้วผมจะช่วยส่งคุณไปถึงสวรรค์จนกว่าจะเช้าเลย" 

 

ไทยขนลุกซู่เมื่อได้ยินคำนั้น ยิ่งเมื่อฮอนดะลูบไล้เนื้อแขนลงมาที่รักแร้ก่อนไล่ลงมาที่สีข้าง แล้วสอดมือเข้ามาในเสื้ออีกรอบ จนกระทั่งมือของญี่ปุ่นเลื่อนมาสัมผัสยอดอก "อะ อย่า!" ไทยหลับตาปี๋ นึกกลัวอารมณ์ตนเองที่พลุ่งพล่านขึ้นเรื่อย ๆ จนมิอาจควบคุมได้เพราะสัมผัสของอีกฝ่าย

 

แต่ฮอนดะที่ได้ยินเช่นนั้นกลับยิ่งยิ้มกริ่มและรั้งเสื้อลง เผยให้เห็นยอดมณีสีแดง ก่อนจะแลบลิ้นยาวตวัดเลียอย่างบรรจงเชื่องช้า เสียงครางเล็ดลอดออกมาแม้ไทยจะพยายามกัดริมฝีปากตนเองจนเลือดไหล แต่ความอดทนทั้งหมดก็สูญเปล่าเพียงเมื่อฮอนดะเลียเลือดที่ซึมออกมา รสเลือดดูจะยิ่งเร้าอารมณ์ของผู้กระหายสงคราม เมื่อญี่ปุ่นภาคมืดขยับสะโพกเข้าเสียดสีท้องน้อยของคนถูกมัด

 

หลังของชายหนุ่มแอ่นโค้งด้วยความเสียวซ่านและท่าที่ถูกมัด แต่มันยิ่งดูเหมือนการยื่นโอกาสอันโอชะให้อีกฝ่ายลิ้มชิมรสได้อย่างสะดวกดายขึ้น เมื่อฮอนดะตวัดลิ้นเข้าจู่โจมราวกับงูพิษไร้ปราณี ก่อนตามด้วยริมฝีปากร้อนเข้าดูดกลืนอย่างหนักหน่วง ผิวเนื้อปรากฏรอยจูบทั่วตัว ยิ่งฮอนดะลูบไล้ใต้ท้องน้อย ยิ่งทำให้ไทยแอ่นกายเข้าหาอีกฝ่ายอย่างเร่าร้อน พร้อมกับเสียงครางกระเส่าที่ดังขึ้นเรื่อย ๆ

 

ฮอนดะรู้ตัวว่าตนไม่อาจจะอดทนรอต่อไปได้อีก จึงสอดมือเข้าไปในกิโมโนของไทยแล้วถอดผ้าชิ้นน้อยออกจากตัว ชายหนุ่มรู้สึกเสียววาบที่ด้านล่างและนึกหวั่นขึ้นมาทันที แต่ฮอนดะก็ไม่รั้งรอ เปิดชายกิโมโนของไทยออกกว้างขณะรั้งข้อพับขาของชายหนุ่มขึ้น แล้วก้มลงใช้สัมผัสจากปลายลิ้นเข้าจู่โจมส่วนอ่อนไหวที่เผยออกมาทันที

 

"อา...!!" ไทยครางเสียงดังออกมาด้วยใบหน้าแดงซ่าน ฮอนดะเหลือบสายตาขึ้นมองและคิดว่าใบหน้าของไทยตอนนี้น่ามองยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ เขาจึงค่อย ๆ ละเลียด ลิ้มชิมรสของอีกฝ่าย ผสานไปเสียงบรรเลงแห่งความหฤหรรษ์ที่ดังมาไม่ขาด และบทเพลงนั้นก็ดังยิ่งขึ้นเมื่อเขากลืนกินส่วนอ่อนไหวนั้นเข้าไปในปากทั้งหมด ริมฝีปากและลิ้นของเขาทำงานสอดประสานไปกับนิ้วมือที่นวดคลึงจุดเปราะบาง ในขณะที่อีกมือหนึ่งเคลื่อนเข้าหาทางเข้าสู่สวรรค์ นิ้วที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเขาผสานกับของเหลวแห่งความหฤหรรษ์สอดชำแรกแทรกผ่านเข้าไปในกายของอีกฝ่ายโดยไม่ทันตั้งตัว ไทยสะดุ้งและเกร็งขึ้นมาทันทีจนบีบรัดนิ้วของฮอนดะแน่นหนา ทว่าเพียงญี่ปุ่นเลื่อนริมฝีปากเข้าออก ไทยก็ครางและผ่อนคลายลงจนฮอนดะสามารถเลื่อนนิ้วเข้าออกได้ จังหวะที่เขาสอดนิ้วที่สอง ฮอนดะจึงเพิ่มความแรงในการดูดกลืนให้หนักหน่วงขึ้น แต่นั่นก็ดูจะยิ่งทำให้ไทยยิ่งร้องครางด้วยความสุขสมออกมาดังขึ้นและถี่ขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงขีดจำกัดที่ร่างกายต้องการการปลดปล่อย

 

“อ๊าาาาาาาาาาาาาา!!”

 

ร่างของไทยกระตุก ก่อนที่สายน้ำจำนวนมหาศาลจะไหลบ่าออกมา ฮอนดะกลืนน้ำเข้าไปบางส่วน เขาลุกขึ้นนั่งและมอบจูบให้อีกฝ่าย ลิ้นที่เต็มไปด้วยของเหลวนั้นสอดเข้าไปในปากของไทยเพื่อให้ได้ลิ้มรสชาติของตนเอง ไทยรู้สึกอ่อนแรงขนาดที่หากไม่เพราะสายกิโมโนที่มัดข้อมือเขาไว้ เขาคงไม่มีแรงจะนั่งอยู่อย่างตอนนี้แน่ ญี่ปุ่นเองก็คงรู้สึกได้ถึงความอ่อนเปลี้ยของไทยจึงเอื้อมมือไปแกะสายโอบิที่มัดมือไทยอยู่ ทั้งที่ยังคงจูบไม่หยุด และเมื่อไทยหลุดพ้นจากเชือกก็ฟุบลงบนเตียงทันที

 

ฮอนดะมองนัยน์ตาปรือที่มองสบตาเขาอย่างชวนฝัน กับใบหน้าที่เป็นสีชมพูเรื่อนั้นอย่างรักใคร่ เขาอาจจะมองไม่เห็นเทพหรือภูตผีปีศาจ แต่เขาเชื่อแน่ว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขานี่ต้องเป็นเทพยดาแน่ ๆ

 

เทพยดาในประเทศของเขานั้นไม่มีเพศ

 

ดังนั้นเขาพูดได้เต็มปากเลยว่าเทพยดาในอ้อมแขนของเขาคนนี้ "สวย" จริง ๆ

 

"เทพยดาของผม" ฮอนดะสัมผัสใบหน้าของไทยแผ่วเบาทะนุถนอม ก่อนจะบรรจงจูบด้วยความรู้สึกรักใคร่หวงแหนทั้งหมดที่มี อยากให้ความรู้สึกถ่ายทอดออกไปให้อีกฝ่ายรับรู้ ว่าเขารักมากมายและเนิ่นนานมาขนาดไหนแล้ว

 

นานเสียจนเขาไม่อาจทนรอได้อีกต่อไปแล้ว

 

ฮอนดะลูบไล้ต้นขาด้านในทั้งสองข้างของไทยไล่เรื่อยไปจนถึงข้อพับก่อนขยับยกขึ้น เขาแลบลิ้นเลียเรียวขานั้นเรียกเสียงครางจากคนที่นอนบิดเร่าด้วยยังอ่อนแรงอยู่

 

"ไทยซัง ผมรักคุณ" ฮอนดะเอ่ยพลางสอดแทรกร่างของตนเข้าไปภายในตัวชายหนุ่ม จนร่างของทั้งสองแนบสนิทไร้ช่องว่างระหว่างกัน ไทยดิ้นรนกับร่างที่กดทับลงมาผสานกับเสียงร้องที่เป็นส่วนผสมของความเจ็บ ความกลัวและความตื่นเต้น น้ำตารินออกจากดวงตาจากอารมณ์ที่สับสนนั้นถูกฮอนดะเลียกินจนหมดด้วยความหิวกระหาย

 

เมื่อร่างกายของเขาเริ่มปรับตัวจนเข้าที่ และรู้แล้วว่าไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนแต่ฮอนดะก็ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ไทยจึงหยุดพักหอบด้วยความเหนื่อย รู้สึกได้ชัดเจนถึงฮอนดะที่อยู่ภายในตัวเขา และน้ำหนักกับความร้อนทุกอณูจากร่างที่ทับอยู่บนตัวเขา จิตใจพลันสงบอย่างประหลาด ประหนึ่งเหมือนความรู้สึกที่เคยขาดหายถูกเติมเต็มขึ้นมา

 

ฮอนดะเห็นไทยปรับสภาพร่างกายได้แล้วจึงค่อย ๆ ขยับกายออกแล้วทุ่มโถมเข้าใส่อีกคำรบ เรียกเสียงครางแหบพร่าดังขึ้นอีกตามจังหวะของการทิ่มแทง "ผมรักคุณ" ฮอนดะกระซิบกับริมฝีปากของอีกฝ่าย ขณะที่มือและปลายนิ้วเลื่อนไล้สัมผัสไปตามจุดอ่อนของอีกฝ่าย เสียงรัญจวนจิตดังกระเส่าบอกชัดว่าแตะถูกจุด ผสานกับเพลิงอารมณ์ที่ค่อย ๆ ลุกโชนจากการถูกรุกล้ำเป็นจังหวะ "ผมรักคุณ" ปลายลิ้นแตะปลายถันให้ชูช่อขึ้นกับหยาดน้ำค้าง ซึ่งเมื่อสัมผัสอากาศก็พลันรู้สึกเย็นจนขนลุกทั้งที่ร่างกายส่วนอื่นร้อนเร่าไปหมด ทำให้ชายหนุ่มดึงร่างของคนข้างบนลงมาแนบชิดและแอ่นกายเข้าหาด้วยปรารถนาไออุ่น แต่นั่นยิ่งทำให้ฮอนดะรุกล้ำเข้าไปได้ลึกกว่าเดิมจนเขาเจียนคลั่งและไม่อาจควบคุมตัวเองได้อีกแล้ว

 

ฮอนดะยกขาของไทยข้างหนึ่งขึ้นพาดไหล่เขา แล้วบุกทะลวงอย่างรวดเร็วและรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับเสียงครางกระเส่าของไทยที่ดังแหลมและถี่รัวขึ้นเรื่อย ๆ

 

“อา...อื้อ...อ๊า...”

 

เมื่อร่างกายของญี่ปุ่นสูญสิ้นการควบคุม สายน้ำอุ่นร้อนปริมาณมากก็ทะลักเข้าในร่างของไทย พร้อมกับเสียงร้องที่ดังก้องไปทั้งห้อง

 

“อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!! 

 

ฮอนดะยังคงโยกตัวเบา ๆ อีกสองสามครั้งเพื่อปลดปล่อยทุกอย่างจนหมด ร่างของไทยกระตุกไหว ส่งเสียงครางอย่างอ่อนล้าสิ้นเรี่ยวแรง ร่างกายอ่อนยวบภายใต้ร่างของญี่ปุ่นที่ทาบทับอยู่

 

"ผมรักคุณ" ญี่ปุ่นมอบจูบแสนหวานให้อีกครั้ง ซึ่งไทยก็ตอบสนองด้วยอารมณ์ที่เท่ากัน ทั้งสองซึมซับไออุ่นของอีกฝ่ายอยู่เช่นนั้นอีกสักพัก ก่อนที่ฮอนดะจะขยับตัวออกแล้วดึงไทยมากอดไว้ ชายหนุ่มผู้อ่อนล้าเข้าสู่ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็ว จนฮอนดะยิ้ม "คงจะเหนื่อยมากสินะครับ เทพยดาของผม" หนุ่มแดนอาทิตย์อุทัยเอ่ยพลางจุมพิตหน้าผากคนหลับ "พักให้เยอะ ๆ เถอะครับ เพราะคุณตื่นขึ้นมาอีกเมื่อไหร่ ผมจะได้บรรเลงต่อจนกว่าจะอิ่มหนำเลย"

 

แล้วพอคิดว่าเขารอวันนี้มานานถึงหกร้อยปีแล้ว

 

คงต้องอีกหลายวันหลายคืนเลย กว่าเขาจะเลิกหิวกระหายในตัวคนที่นอนอยู่เคียงข้างเขาในตอนนี้ได้

 

“Sekai de ichiban kimi no koto ga daisuki”


-*End*-
 
 
คุยกันท้ายตอน: สงสารคุณไทยเหมือนกันแฮะ ท่าทางจะเนื้อตัวช้ำหมด อยากไปช่วยประคบเหลือเกิน (คิดแล้วก็รู้สึกเหมือนเลือดกำเดาตัวเองจะไหล) 555+

edit @ 11 Dec 2011 01:45:35 by Motif

edit @ 11 Dec 2011 01:53:29 by Motif

edit @ 11 Dec 2011 02:06:29 by Motif

Comment

Comment:

Tweet

แต่งได้สุดยอดเลยค่าา
ชอบคู่นี้โครตๆ ฟินคู่นี้สุดๆ รักเลยค่า แทบคลั่งตายอยู่แล้วววว cry
แต่งได้ฟินมากๆเลย
ทำเอาใจเต้นตึกตักเลยล่ะคร้าาาาาาาาา
กรี้ดดดดดดดดดดดดด
สู้ๆนะคะ ขอบคุณที่แต่งฟิควายสนุกๆมาให้อ่านนะคะ
รักคนแต่งมาเลยจ้าาาา อ๊ายยย >w<

#4 By สุโค่ย (182.53.249.121|182.53.249.121) on 2015-02-06 13:43

เรทหนอ เรทหนอ เรทเจ้าเอยยย~~~~~

#3 By bambamm (103.7.57.18|124.120.30.186) on 2012-06-24 13:18

อร้ายยย ชอบมากกกก cry

าอ่านยากมากคุ่นี้ ทำม้ายยย ทั้งที่มันน่าจิ้นออกานนี้ เนอะbig smile

#2 By pierce on 2012-03-16 20:59

เรทอ่าาา
555 แต่ก็ชอบopen-mounthed smile หุๆๆๆ

ตั้งแต่ตามงานเขียนมา เราว่าเราชอบแบบไม่เรทมากกว่า มันดูใสๆดี แต่มีบ้างก็ได้ เล็กๆน้อยๆ ;P
ยังไงก็ยืนยันว่าชอบสไตล์การเขียนมากค่ะ จ๊าบดี ดูแบบเรื่อยๆดี เอาดาวไป Hot! Hot! Hot!

สู้ๆนะฮ้าฟฟฟฟ confused smile

#1 By t_tomato on 2011-12-28 14:46